2006/Mar/03

ต้องขอโทษทีครับที่หายไปนาน

ไม่ได้หนีไปไหน แต่ช่วงนี้งานเยอะครับ

ทั้งอบรม ทั้งออกหน่วยพระราชทานที่ต่างจังหวัด

ครั้งนี้เราไปในเขต จ.พิษณุโลก

อ. นครไทย แต่อยู่เกือบติดชายแดนลาว

พื้นที่โดยมากเป็นภูเขา

และค่อนข้างกันดาร

พอไปถึงก็มีสัตว์เลี้ยงมาต้อนรับ

เต๊ะท่าเก่งซะด้วย

ซักพักก็พาพรรคพวกมาต้อนรับ

ประมาณว่า หมาหมู่

หลังจากสนใจหมาเสร็จ ก็มาสนใจดูคนมั่ง

คนแถวนี้ พวกเราเรียกเขาว่า แม้ว ครับ

แต่ไม่รู้เหมือนกันว่า พวกเขาเรียกตัวเองว่าอะไร

แต่ที่ทำให้สะดุดตามากที่สุด

นั่นก็คือ เด็กๆ ที่นี่น่ารักมาก

จะออกจีนหน่อยๆ

บางคนก็หนีกล้อง

บางคนก็ชอบกล้อง

กำลังถ่ายรูปเพลินๆ

ก็มีคนเรียกให้ดูรองเท้าเด็ก

เขาบอกว่าเป็นร้องเท้าแม้ว

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทักษิณมาจับธุรกิจ รองเท้า ตั้งแต่เมื่อไหร่

อ๊ะ เด็กคนนี้น่ารักมากเลย

สังเกตผมดีๆ ไม่รู้เขาทำไฮไลท์ป่าว

แต่ที่แน่ๆ แก้มแดง มากๆ

ถามแม่เขา แม่เขาบอกว่าแดงเอง ไม่ได้ไปตากแดดมา

สนใจเด็กมาเยอะแล้ว ถึงเวลาที่ต้องทำงาน

ก็มีทั้งเด็กและผู้ใหญ่มา

โดยมากจะเป็นเด็ก

เลยให้การทำงานของเราค่อนข้างสนุก

แต่ไม่รู้คนอื่นจะสนุกเหมือนเรารึป่าว

เพราะพอทำเสร็จ

ก็จะเห็นรอยยิ้ม ที่ออกมาจากใจ

ปราศจาก ความเสแสร้ง

ไม่เหมือนกับผู้ใหญ่บางคน รึป่าว!!!

ปล. ก่อนจบ Blog อยากให้เห็นภาพอะไรบางอย่าง

ไม่รู้ตอนเด็กๆ ใครเคยเป็นบ้าง

เฉลย มันคือ เหา ครับ


edit @ 2006/03/03 23:45:33

2006/Feb/15

เนื่องจากสัปดาห์ที่ผ่านมา มีวันหยุดติดต่อกัน 3 วัน

ป๊ะป๊า เลยมีโอกาส พาพวกเราไปสูดอากาศ หนาว

ครั้งนี้เราได้ไป ภูหินร่องกล้า กัน

อยู่ใกล้ ห่างแค่ 120 กว่ากิโล

คราวนี้ไปกัน 2 คน 5 ชีวิต

พอไปถึงป๊ะป๊าบอกว่าโชคดี ที่บ้านพักยังไม่เต็ม

เลยได้บ้านค่อนข้างดี ราคาไม่แพง

หน้าบ้านมีต้น X- mas สีแดง

หลังบ้านมีต้น ลำโพง

พวกเราวิ่งเล่นกันไปมา ก็ไปเจอ ใบเมเปิ้ล

ต้อง งง เป็นไปพักใหญ่ ว่ามันมาอยู่นี่ได้ยังไง

ให้ป๊ะป๊ามองหาต้นมันก็ไม่เจอ

วันต่อมาถึงเห็นว่า "อ๊อ ที่แท้มันอยู่หน้าบ้านพวกเรานี่เอง"

แต่ใบมันเขียวหมดเลยมองไม่เห็น หมาเซ็ง!! เลย

แล้วพวกเราก็ต้องเฝ้าบ้านตามระเบียบ

เพราะป๊ะป๊า จะไปเดินป่า

ให้เหตุผลว่า พวกเราไปคงเดินไปวิ่งไป ไม่ไหว

พอกลับมา ก็มาโม้ กันพักใหญ่

ว่าไปเห็นทะเลหมอกมา

ท้างๆ ที่มันบ่าย 2 จะบ่าย 3

แต่มีรูปมายืนยัน หมา ก็ต้อง เชื่อ

แล้วก็เอารูปลานหินปุ่ม มาให้ดู

น่าแปลกจริงๆ ว่ามันเป็นปุ่มกันแบบนี้ได้ยังไงเต็มไปหมด

พอตกเย็น ป๊ะป๊า ก็หน้าดำคร่ำเครียดกับการก่อไฟ

เผาเทียนเล่นไฟกันใหญ่ ทั้งหมาทั้งคน

ทำอาหารมีเมนู สเต็ก กุ้งเผา ปลาหมึกเผา ปลาเผา

สารพัดจะเผา พวกเราก็ทำได้แค่วิ่งเล่นคอยดู แต่ไม่ได้กิน

พอวันรุ่งขึ้นป๊ะป๊า เลยเอาใจหน่อยพาพวกเราไปถ่ายรูปกับดอกไม้

แต่ที่พวกเราชอบสุด ก็คือต้นเก๊กฮวย

โดยเฉพาะพี่สวยจะเก็บกลับบ้านมาให้ป๊ะป๊า ต้ม

ทุกคนต้องให้หยุด เพราะอุทยานห้ามเก็บดอกไม้

พี่เขาเลยงอนพวกเราไปเลย

ป๊ะป๊า เห็นท่าไม่ดี เลยรีบพากลับบ้านกัน

สรุป ทริปนี้ สนุกและสวยมากครับ

น่าประทับใจสุดก็ตอนป๊ะป๊ามาโม้เรื่องทะเลหมอก

ถ้าใครสนใจไปเที่ยวก็ติดต่อมาได้ทางป๊ะป๊า บาลี นะค๊าบบ


edit @ 2006/02/16 00:22:14

2006/Feb/10

โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง ผมชื่อ บาลี ครับ

เป็นผู้คุ้มกฎ บ้านปอม ครับ

ผมมี พี่สาวกับน้องสาว อีก 2

คนแรกคือ น้องชาช่า จอบแสบ

ทั้งแสบทั้งขี้อ้อน จน ป๊ะป๊า ปวดหัวทุกวัน

อีกคนคือ พี่สวย เป็นพี่แต่ตัวเล็กสุดในบ้าน ครับ

เรา 3 ตัว ขอฝาก หัวใจ ให้ผู้อ่านทุกๆ ท่าน ด้วยนะครับ

รักนะเด็กโง่


edit @ 2006/02/10 01:15:15
edit @ 2006/02/10 01:17:17
edit @ 2006/02/10 01:33:12
edit @ 2006/02/10 12:14:41